ΨΕΥΤΙΚΟΙ ΛΗΣΤΕΣ
Στις αρχές του 18ου αιώνα, η Β. Ιταλία τρομοκρατείτο από ληστές.
Ο πιο τολμηρός μεταξύ των κλεφτών
ήταν ο Φρά Διάβολο (ο αδελφός του διαβόλου),
ο οποίος μεταμφιεζόταν σαν τον κομψό Μαρκήσιο του Σαν Μάρκο
έτσι ώστε να αναμειχθεί
με τους πλούσιους ευγενείς και να εντοπίσει τα πλούτη τους.
Μεγάλοι άρχοντες έχασαν τον χρυσό τους εξαιτίας του.
Και οι πλούσιες κυρίες την καρδιά τους.
Επάνω στον ψηλό, γυρτό βράχο
αυτή η δυνατή και γεροδεμένη μορφή
γρήγορα οπλίζει την καραμπίνα του,
τον καλύτερό του φίλο από τα παλιά.
Με αυτόν τον τρόπο, τα βήματά του αντηχούν.
Το πορφυρό φτερό του κυματίζει πάνω από το μέτωπό του.
Και ο βελούδινος μανδύας κρέμεται μακρύς,
ανεμίζοντας ανέμελα στο αεράκι.
Τρόμος!
Στο μεταξύ η καταιγίδα μαίνεται.
Από μακρυά ακούγεται η ηχώ να επαναλαμβάνει:
Διάβολο, Διάβολο, Διάβολο!
Τρόμος!
Στο μεταξύ η καταιγίδα μαίνεται.
Από μακρυά ακούγεται η ηχώ να επαναλαμβάνει:
Διάβολο, Διάβολο, Διάβολο!
Λοιπόν, μαυρομάτα, ποιος είναι ο τελευταίος εραστής σου;
Τι επιτυχία, Διάβολο;
Μεγάλη επιτυχία με την ομορφότερη πόρνη σε όλη την Χριστιανοσύνη.
Ο Διάβολο με πόρνες.
Μήπως μας έφερες καμιά χήνα να μαδήσουμε;
"Χήνα" είναι η σωστή λέξη.
Ένας κοκκαλιάρης γερό-λόρδος που απλώς βρωμοκοπάει χρυσό...
...και η όμορφη συζυγός του...
που τα κοσμήματά της λάμπουν σαν δροσιά πρωινού του Δεκεμβρίου.
-Τα έκλεψες; -Και βέβαια όχι.
Με γνώριζε μόνο σαν τον Μαρκήσιο του Σαν Μάρκο...
...και ως τέτοιος, μπορούσα μόνο να της τραγουδήσω ένα τραγούδι
και να της κλέψω την καρδιά.
Και να'μαι, να κάθομαι στην ίδια άμαξα με αυτούς.
Η αφεντιά του, ο άνδρας της, καθόταν εδώ...
...Η Κυρά, και τι κυρά, καθόταν εκεί..
Και εδώ ήμουν εγώ, ντυμένος σαν μαρκήσιος, και τι μαρκήσιος!
Ο γονδολιέρης,
σκλάβος του βαθέως πάθους
Πρόθυμος για την αγάπη του,
γενναίος σε κάθε κίνδυνο.
Άνεμοι και κύματα
και τα δύο περιφρονημένα,
μπροστά στα λαμπερά μάτια της καλής του.
Ένα βλέμμα όμως το βραβείο του
είναι κάτι ακόμα,
κάτι που κέρδισε.
Είναι ακόμα,
είναι κάτι ακόμα.
Είναι ακόμα κάτι που κέρδισε.
Είναι ακόμα,
Είναι ακόμα κάτι που κέρδισε.
Πανέμορφη Κυρά, αυτά τα μαργαριτάρια μοιάζουν κίτρινα,
μπροστά στο μαρμάρινο λευκό του χεριού σου.
Κίτρινα ή όχι, κόστισαν στον άνδρα μου 50.000 φράγκα.
Όχι.
Και αυτό το μενταγιόν του κόστισε 100.000 φράγκα.
Εκατό χιλιάδες φράγκα.
-Τι σπατάλη χρημάτων. -Κύριε;
Όταν ακόμα και τα διαμάντια θαμπώνουν στην λάμψη των ματιών σου.
Λόρδε μου!
Δεν φοβάται ο άνδρας σου να σε αφήνει με όλα αυτά τα κοσμήματα;
-Αυτά δεν είναι ούτε τα μισά. -Όχι;
-Περιμένετε και θα δείτε. -Τι;
Βάζω στοίχημα ότι είναι το πιο πλούσιο κέικ που έχετε δει.
Το πιο πλούσιο Λαίδη μου, το πιο πλούσιο.
Σ' αυτόν τον δρόμο καραδοκούν οι χειρότεροι ληστές στην Ιταλία.
Δεν πρόκειται ποτέ να βρουν τα κοσμήματά μου.
Ούτε τα 500.000 φράγκα του συζύγου μου.
Φράγκα; Φράγκα; Ποιος είπε 500.000 φράγκα;
Απλώς έλεγα αγάπη μου, ότι παραείσαι έξυπνος...
...για αυτούς τους απαίσιους, απαίσιους ληστές.
Εύχομαι να ήμουν τόσο έξυπνος, όσο αυτοί.
Και έτσι λοιπόν βρήκα τα κοσμήματα της Μυλαίδης.
Σαν μαρκήσιος, θα διατηρήσω την παράδοση.
Εσύ θα ληστέψεις την άμαξα.
Τόνιο, Αλεσάντρο, ελάτε μαζί μου. Θέλω να σας πω κάτι.
Πιείτε, γιατί η χαρά μαζεύεται γύρω γύρω, το κρασί ρέει.
Το κρασί είναι η ασπίδα του στρατιώτη στο πεδίο της μάχης.
Υπάρχει κάτι που μπορώ να κάνω να σε βοηθήσω αγαπημένε μου πατέρα;
Ναι, υπάρχει. Μείνε μακρυά από αυτόν τον φτωχό νέο στρατιώτη...
...αλλιώς όλα τα σχέδια που έχω κάνει για εσένα θα πάνε χαράμι.
Μα, πατέρα, αγαπώ τον Λορέντζο και δεν φοβάμαι τη φτώχεια.
Εγώ όμως τη φοβάμαι.
Ίσως ο Λορέντζο και εγώ να μπορέσουμε να κάνουμε οικονομία...
Θα παντρευτείς τον Φραντσέσκο αύριο.
-Μα, πατέρα.. -Δεν ακούω άλλη λέξη.
Το μονοπάτι της δόξας ακολουθώντας ατρόμητα...
Η αγάπη και το κρασί ξεπληρώνουν τους κόπους.
Μην κλαις αγαπημένη. Τι είπε ο πατέρας σου;
-Ότι πρέπει να παντρευτώ τον Φραντσέσκο. -Δεν είσαι υποχρεωμένη.
-Γιατί δεν αρνήθηκες απλά; -Δεν καταλαβαίνεις.
Δεν είναι τόσο απλό.
Ο πατέρας δεν έχει ούτε μια λίρα και πρόκειται να χάσει το πανδοχείο.
Αν μπορούσα μόνο να πιάσω τον Διάβολο.
Όμως είσαι στα ίχνη του για μήνες και συνέχεια σου ξεφεύγει.
Ναι, όμως κάθε φορά φτάνω και λίγο πιο κοντά.
Και μια από αυτές τις μέρες δε θα μου ξεφύγει.
-Έλα επιτέλους. -Λοιπόν, δεν προχωράει.
Μην κάθεσαι λοιπόν εκεί και ονειρεύεσαι. Κάνε κάτι.
Τι μπορώ να κάνω; Δε με προσέχει καθόλου.
Γιατί δεν του κάνεις καναδυό.
-Δεν θέλω να το κάνω αυτό ακόμα. -Γιατί;
Το κρατάω για όταν φτάσουμε στους λόφους.
Άντε, έλα.
Ακούς εκεί: "όταν φτάσουμε στους λόφους."
Ένα λεπτό.
-Τι έκανες τα λεφτά μας; -Τα φυλάω στο πουγκί.
Καλύτερα δώσ'τα σε μένα. Θα είναι πιο ασφαλή στα χέρια μου.
Οι οικονομίες μιας ζωής.
Δε θα ήταν τρομακτικό αν τα χάναμε;
Ύστερα από τόσα χρόνια που δουλέψαμε σαν σκλάβοι για αυτά;
Που φτάσαμε ακόμα και να ζούμε χωρις τα απαραίτητα...
...στερηθήκαμε ακόμα και το φαγητό, πεθάναμε της πείνας.
Αλλά τώρα έχουμε την ανταμοιβή μας.
Τώρα μπορούμε να ξεκουραστούμε και να ζήσουμε από τα πλούτη της γης.
Ακίνητοι!
Δώσ'τα μου.
Πάνε τα λεφτά.
Ύστερα από όλα όσα περάσαμε για να τ' αποκτήσουμε.
Τι να γίνει. Ανεμομαζώματα, διαβολοσκορπίσματα.
Τι εννοείς "Ανεμομαζώματα, διαβολοσκορπίσματα";
Τώρα πρέπει να ξαναρχίσουμε από την αρχή, από τον πάτο πάλι.
Γιατί δεν αρχίζουμε από την κορυφή;
-Τι εννοείς; -Γιατί δεν γινόμαστε ληστές;
Τότε δε θα χρειαζόταν να δουλεύουμε σκληρά πια.
Ας τα αποκτήσουμε με τον εύκολο τρόπο.
Θα μπορούσαμε να κλέβουμε τους πλούσιους και να δίνουμε στους φτωχούς
και θα μπορούσαμε να έχουμε όλα τα...
Αυτή είναι η πρώτη φορά που είπες κάτι έξυπνο.
Είναι η πρώτη φορά που με άκουσες.
Αν με άκουγες καμιά φορά στο τόσο, θα είμαστε σε καλύτερη κατάσταση.
Μάλλον έχεις δίκιο.
Πές μου το σχέδιο ξανά.
-Ολόκληρο; -Βεβαίως, βεβαίως.
Να.. αν γίνουμε πλούσιοι και..
και κλέβαμε τους φτωχούς και τα δίναμε στους ληστές...
...και θα αρχίζαμε από την κορυφή..
...και θα φτάναμε στον πάτο χωρίς να δουλέψουμε σκληρά πια.
Δεν μπορούμε να κάνουμε λάθος. Είναι ο νόμος του διαλόγου.
Τι εννοείς;
Όπως ρίχνεις το ψωμί στο νερό, έτσι θα σε σκοτώσουν.
-Αυτό είναι πολύ σοφό εκ μέρους σου. -Χαίρομαι που συμφωνείς.
Ξέρεις όμως, υπάρχει ακόμα ένα πράγμα που με ενοχλεί.
Ποιο είναι αυτό;
Δεν ξέρουμε τίποτα για να γίνουμε ληστές.
-Εγώ ποτέ.... -Μα είναι απλό.
Μπορούμε να είμαστε ληστές.
Δε χρειαζεται καθόλου μυαλό.
Έλα.
Τα λεφτά ή την ζωή σου.
Τι;
Τα λεφτά ή την ζωή σου.
Είμαστε ένα ζευγάρι ληστών.
Ήλθαμε να πάρουμε τα λεφτά σας.
Δεν μπορείτε να με ληστέψετε.
Δεν έχω να σας δώσω καθόλου λεφτά.
Είμαι ένας φτωχός, σκληρά εργαζόμενος γέρος άνθρωπος.
Πατέρας 16 παιδιών.
Που κάνω ό,τι μπορώ..
...για να ταίσω λίγο ψωμί τα πεινασμένα στόματά τους.
Έχω μια άρρωστη γυναίκα..
...και ούτε η γιαγιά μου νοιωθει καλά.
Κοιτάξτε με. Κοιτάξτε με.
Είμαι με το ένα πόδι στον τάφο.
Δε θα με ληστεύατε...
...και θα βλέπατε τα παιδάκια μου να μένουν χωρίς φαΐ.
Θα το κάνατε;
Σας ευχαριστώ κύριε.
Από εδώ και πέρα, εγώ θα ληστεύω.
Επάνω στον ψηλό γυρτό βράχο,
ιδού αυτή η δυνατή και γεροδεμένη μορφή,
γρήγορα οπλίζει την καραμπίνα του,
τον καλύτερό του φίλο από τα παλιά.
-Ο Διάβολο! -Τρέξτε παιδιά. Τρέξτε για τη ζωή σας!
Τρέξτε! Ο Διάβολο!
-Τρέξτε για τη ζωή σας! -Ελάτε!
-Ο Διάβολο! -Ο Διάβολο!
-Τρέξτε για τη ζωή σας! -Τρέξτε για τη ζωή σας!
Τρόμος!
-Είναι ο Διάβολο. -Ο Διάβολο!Τρέξτε για τη ζωή σας!
Γρήγορα, κρυφτείτε!
Τι συμβαίνει εδώ;
Αυτός ήταν ο Φρα Διάβολο!
Είναι ένας αιμοδιψής εγκληματίας και ο τρόμος της εξοχής.
Αν ποτέ βρεθείς στο δρόμο του,
θα σου κόψει το λαιμό από το ένα αυτί ως το άλλο.
Προσέχετε, προσέχετε.
Καλύτερα να μην γίνουμε ληστές.
Νομίζεις ότι φοβήθηκα από τις ανοησίες του;
-Είπε "Προσέχετε". -Έλα.
Μα αν συναντήσουμε τον Φρα Διάβολο;
Πρέπει να προσέχουμε να μην τον συναντήσουμε.
Νομίζεις ότι δεν μπορώ να αναγνωρίσω έναν ληστή όταν τον δω;
Δεν θέλω να περπατάω τριγύρω με κομμένο τον λαιμό μου.
Λήστεψαν τους κυρίους μου! Λήστεψαν τους κυρίους μου!
-Λήστεψαν τους κυρίους μου! -Λήστεψαν τους κυρίους μου!
Λήστεψαν τους κυρίους μου! Λήστεψαν τους κυρίους μου!
Βρες από ποιο δρόμο ήλθε η άμαξα και μετά συγκέντρωσε τα στρατεύματα.
Λήστεψαν τον κύριο και την κυρά μου!
-Τι θα κάνεις; -Δεν βλέπεις αγαπημένη μου;
Αυτό πρέπει να είναι δουλειά του Φρα Διάβολο.
Είναι η μεγάλη μας ευκαιρία.
-Να προσέχεις. -Θα προσέχω.
Εγώ αναλαμβάνω από εδώ και πέρα. Εσύ μας έβαλες σε μεγάλο μπελά.
Ακίνητος και παραδώσου.
Να παραδωθώ σε ποιον;
Πες του ποιος είσαι, αυτό θα τον τρομάξει.
Είμαι ο Διάβολο!
Και αν δεν προσέξεις, θα σου κόψει το λαιμό από δω ως εδώ.
Σε όλη την εξοχή. Καλύτερα να είσαι πολύ προσεκτικός.
Ώστε εσύ είσαι ο Φρα Διάβολο;
Δεν έχεις δει το πρόσωπό μου, όμως έχεις ακούσει τη φωνή μου.
Επάνω στον ψηλό γυρτό βράχο..
Ο Διάβολο...
Επάνω στον ψηλό γυρτό βράχο...
Στέκεται ο Διάβολο ο ληστής
Στο χέρι του κρατάει την καραμπίνα του
τον καλύτερό του φίλο από τα παλιά.
Τρόμος!
Στο μεταξύ η καταιγίδα μαίνεται.
Από μακρυά ακούγεται η ηχώ να επαναλαμβάνει:
Διάβολο, Διάβολο!
Κύριοι, επιτρέψτε μου να σας συστήσω στους ικανούς αντιπάλους μας.
Αν δεν είχατε φτάσει πάνω στην ώρα, ο Διάβολο πλέον δεν θα υπήρχε.
Με τέτοιους κακούργους, όπως αυτοί, ανάμεσά μας...
...όλων η ζωή βρίσκεται σε κίνδυνο.
-Τι θα κάνουμε με αυτούς, παιδιά; -Κρεμάστε τους!
Κρεμάλα, λοιπόν. Πετάξτε ένα σχοινί πάνω σ' αυτό το δέντρο.
Σας παρακαλούμε, κύριε. Λυπηθείτε μας.
Πρώτα μου κλέβετε το όνομα και μετά τα λεφτά.
Η κρεμάλα είναι αυτό που σας αξίζει.
Σας παρακαλούμε, δώστε μας μια ευκαιρία ακόμα.
Δεν θέλαμε να σας ληστέψουμε. Εμείς απλώς περνούσαμε από εδώ...
Εντάξει, εντάξει. Θα σας δώσω μια ευκαιρία ακόμα.
Μπορούμε να φύγουμε τώρα;
Εσύ θα είσαι ο δήμιος...
...και θα κρεμάσεις αυτόν τον καλοταϊσμένο φαφλατά.
Και αν κάνεις καλή δουλειά, είσαι ελεύθερος να φύγεις.
-Ληστέψατε την άμαξα; -Ναι.
Για να δούμε τι πήρατε.
Και αν δεν τον κανονίσεις μέχρι να τελειώσω:
-Για να δούμε τι έχετε. -Ναι.
Μαζέψατε τον θησαυρό ενός βασιλιά.
Μην τον σκοτώσεις κύριε.
Περίμενε. Ο αρχηγός είπε ότι αυτός πρέπει να το κάνει.
Ορίστε, κάν'το εσύ.
Καλή τύχη, παιδιά.
-Πού είναι τα λεφτά; -Ποια λεφτά; Δε βρήκαμε λεφτά.
-Δεν...; Δεν βρήκατε καθόλου λεφτά; -Όχι.
Δεν ξέρατε τι υπήρχε μέσα σε εκείνη την άμαξα;
Πεντακόσιες χιλιάδες φράγκα και τα χάσατε.
-Πεντακόσιες χιλιάδες φράγκα; -Πεντακόσιες χιλιάδες φράγκα.
Βλάκες! Ηλίθιοι! Ανόητοι! Αλήτες!
Ύστερα απ' όλη τη δουλειά που έκανα, καταστρέψατε τα πάντα.
Για τον λόγο αυτό, δεν θα γίνει μοιρασιά.
Δεν μπορούμε να μοιραστούμε τουλάχιστον τα κοσμήματα;
Αυτό σημαίνει ότι πρέπει ν' ακολουθήσω την άμαξα ως το πανδοχείο.
Κανένας μας δεν μπορεί να ακολουθήσει την άμαξα, αρχηγέ.
-Γιατί όχι; -Θα μας αναγνωρίσουν.
-Ναι. -Σωστά.
Ναι, έτσι είναι καλύτερα.
Με πνίγεις!
Συγγνώμη.
Πρόσεχε.
-Αντίο, Όλιο. -Αντίο.
Ξέρεις, μισώ που το κάνω αυτό, αλλά άκουσες τι είπε.
Βοήθησέ με σε παρακαλώ να κάνω καλή δουλειά.
Θα κάνω ό,τι μπορώ.
Θα πονέσει εμένα περισσότερο απ' ότι εσένα.
Έλα στη θέση μου.
Μακάρι να μπορούσα. Ξέρω ακριβώς πώς αισθάνεσαι.
-Αντίο, Όλιο. -Αντίο.
-Όλιο; -Τι;
Πριν φύγεις, έχω να σου εξομολογηθώ κάτι.
Θυμάσαι εκείνο το κορίτσι με το οποίο ήσουν πολύ ερωτευμένος και...
Και ήθελες να την παντρευτείς...
...και δεν ήθελε να σε παντρευτεί γιατί άκουσε ότι είχες ένα γιο;
Εγώ έφταιγα για αυτό.
Της είπα ότι εγώ ήμουν ο γιος σου.
Με συγχωρείς;
-Αντίο, Όλιο. -Αντίο.
-Όλιο; -Τι;
Πριν φύγεις, υπάρχει κάτι ακόμα που θέλω να σε ρωτήσω.
Τι;
Όταν θα έχεις πεθάνει...
...θέλεις να σε θάψω ή να σε ταρριχεύσω;
Νομίζω ότι θα προτιμούσα...
Τι εννοείς "να με ταρριχεύσεις;"
Νομίζω ότι θα είναι ωραίο να σε έχω στο σαλόνι.
Δεν θα έδειχνα ανόητος αν στεκόμουν επάνω σε ένα βάθρο;
Άντε, τελείωνε με αυτό. Με χασομεράς.
-Αντίο. -Αντίο.
-Αντίο. Με το μαλακό.
Αντίο.
Εσείς οι δύο, ακολουθήστε με. Οι υπόλοιποι, γυρίστε πίσω.
-Δεν ήθελε να μείνει εκεί πάνω. -Ωραία.
Δώστε μου μια ευκαιρία ακόμα. Θα βρω ένα άλλο δέντρο.
Θα δώσω και στους δύο μια ευκαιρία.
Από εδώ και πέρα, θα είστε οι προσωπικοί μου υπηρέτες...
...αλλά θα με ξέρετε μόνο σαν τον Μαρκήσιο του Σαν Μάρκο.
-Καταλάβατε; -Μαρκήσιος του Σαν Μάρκο.
Αυτό είναι. Το...;
-Το καταλάβατε; -Ναι, κύριε Διάβολο.
Αν τολμήσεις να αναφέρεις το όνομα Διάβολο ξανά...
...ή αν πεις σε κανέναν ποιος είμαι...
...θα βρω ένα δέντρο και για τους δυο σας.
Πηγαίνετε τους στον καταυλισμό.
Και αφού τους καθαρίσετε, τους πλύνετε και τους ξυρίσετε....
...στείλτε τους σε μένα.
Δεν είναι ωραία; Τώρα δεν χρειάζεται να σε κρεμάσω.
Και δεν χρειάζεται να μου κόψουν τον λαιμό και μπορούμε...
-Γιατί το έκανες αυτό; -Γιέ μου!
Η ΤΑΒΕΡΝΑ ΤΟΥ ΚΟΥΚΟΥ 10.000 λίρες αμοιβή,
για την επιστροφή των κοσμημάτων της Λαίδης.
ΛΟΡΔΟΣ ΡΟΚΜΠΟΥΡΓΚ
Χρειάζεστε κάτι άλλο, Μυλαίδη;
Απλά ξεκουράζομαι από τη σύγχυση που πήρα.
Ναι, Μυλαίδη.
Αυτοί οι απαίσιοι, απαίσιοι ληστές.
Και όλα αυτά τα όμορφα κοσμήματα που σου έδωσα, πάνε.
Όλα, εκτός από ένα, Λόρδε μου.
Και τα χρήματά μου;
Είναι όλα ασφαλή.
Έξυπνο εκ μέρους μου που σκέφτηκα να τα ράψουν στο μεσοφόρι σου.
Δε θα τολμούσα να ταξιδέψω στην εξοχή με τόσα χρήματα επάνω μου.
Όμως, ίσως κάποιος να τα βρει επάνω μου.
Τι..; Τι..; Πώς...;
Ποιος εκτός από εμένα, θα μπορούσε να δει τα εσώρουχα σου;
Κανείς εκτός από εσένα, Λόρδε μου.
Θα σκεπτόταν κάποιος, ότι δεν έχεις δει ποτέ χειράμαξα.
Είμαι ο Μαρκήσιος του Σαν Μάρκο.
Αν μείνω ευχαριστημένος με το πανδοχείο σου,
θα χρειαστώ το καλύτερο δωμάτιο για εμένα....
...και την ακολουθία μου.
Θα φροντίσουμε όσο το δυνατόν για την άνεσή σας, Μυλόρδε.
Μπορείτε να έχετε όποιο δωμάτιο θέλετε, Εξοχότατε.
Εκτός από το δικό μας, ελπίζω.
Θα προτιμούσα να κοιμηθώ στον στάβλο, παρά να σας ενοχλησω.
Βρείτε τα δωμάτιά σας και περιμένετε τις εντολές μου.
Μην το σηκώσεις μέχρι να σου πω.
Πάνω.
-Ετοίμασε τα πάντα, σε παρακαλώ. -Ναι. Φέρε τα καλύτερα σεντόνια.
Τι προσπαθείς να κάνεις στον ταύρο μου;
Έπρεπε και εσύ να κουνήσεις κόκκινο μαντίλι;
Θυμάσαι το τραγούδι που μου έμαθες στην άμαξα;
Θα μπορούσα να ξεχάσω την ωραιότερη ώρα της ζωής μου;
Πάμελα. Πάμελα.
Σκοπεύεις να μείνεις εκει έξω όλο το απόγευμα;
Για εσάς.
Ομορφιά από την όμορφη.
Νομίζω ότι θα ερωτευθώ αυτό το ρομαντικό πανδοχείο.
Κοίτα.
Τι λέει;
Υπάρχει αμοιβή 20.000 λιρών για όποιον πιάσει τον Διάβολο.
Έλα εδώ.
Το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να πιάσουμε τον Διάβολο...
...και θα έχουμε μια ολόκληρη περιουσία μέσα στα χέρια μας.
Έλα.
Ελπίζω όλα να σας ικανοποίησαν, Υψηλότατε.
-Το ξέρω ότι θα είμαι πολύ ευχαριστημένος εδώ. -Ευχαριστώ.
Αγαπητή Λαίδη Πάμελα, Ελάτε στο δωμάτιό μου,
όταν καταφέρετε να ξεφύγετε από τον άνδρα σας.
Ο πιστός σας υπηρέτης, Μαρκήσιος του Σαν Μάρκο.
Αγαπητή μου, νομίζω ότι χρειάζομαι λίγη άσκηση.
Θα περπατήσω για λίγο στον κήπο.
Θα γυρίσω σε μια ώρα περίπου.
Θα μετράω την ώρα μέχρι να επιστρέψεις, αγάπη μου.
-Πού βρίσκεται το δωμάτιο του Μαρκησίου; -Εκεί, κυριε.
Στις υπηρεσίες σας, Μυλαίδη.
Μη φοβάστε, απλώς έπρεπε να σας δω.
Ειστε πολύ άτακτο αγόρι.
Θυμώσατε;
Θύμωσα πάρα πολύ.
Τόσο πολύ...ώστε να με φιλήσετε;
-Δέσ'τον, δέσ'τον. -Αφήστε με να φύγω! Αφήστε με!
Αφήστε με... Αφήστε με... Αφήστε με να φύγω!
Αφήστε με να φύγω είπα! Όχι, μη...
Ακινητοποίησε το χέρι του.
Ποιος είναι; Τι συνέβη;
Βοηθείστε με! Σας παρακαλώ βοηθείστε με!
-Θα πάρεις το σκοινί από τον λαιμό μου; -Αφήστε με να φύγω!
Τι συμβαίνει; Βοηθείστε με! Αφήστε με! Βοήθεια!
Χτύπα τον με κάτι για να μη φωνάζει!
Βοήθεια...κάποιος...!
-Κτύπα τον και κράτα τον σιωπηλό! -Δεν ξέρω τι θα συμβεί...
Τι συμβαίνει; Αφήστε με να φύγω!
Αφήστε με να φύγω! Αφήστε με... Αφήστε με. Θα με αφήσετε επιτέλους;
Άντε έλα, πριν να είναι αργά.
Το ήξερα ότι δε θα μπορούσαν να βρουν τα λεφτά του συζύγου μου.
Μια γυναίκα φάνηκε πιο έξυπνη από τον μεγάλο Διάβολο.
Οι ληστές θα τα έβρισκαν, αν είχαν κοιτάξει στο σωστό μέρος.
Και το μέρος αυτό ήταν..;
Δε θα μπορούσα να σας το πω.
Δεν υπάρχει λόγος να παλεύεις. Οι μέρες που λήστευες τελείωσαν.
Αφήστε με να φύγω! Αφήστε με να φύγω!
-Όχι πριν πάρουμε την αμοιβή. -Ποια αμοιβή;
Την αμοιβή για την σύλληψή σου, Κύριε Διάβολο.
-Θα με αφήσετε να φύγω. -Να σε αφήσουμε;
Αυτό μου θύμισε ότι είμαι ένας καλοταϊσμένος φαφλατάς. Είμαι;
Σας λέω ότι δεν είμαι ο Διάβολο.
Δεν χρειάζεται να αλλάζεις την φωνή σου. Ξέρουμε ποιος είσαι.
Τι θα με κάνετε;
Θα σε κρεμάσουμε από το πιο ψηλό δέντρο.
Ο τρόμος της εξοχής, ε;
Μην το κάνεις αυτό. Αν μπορούσα, θα σε έβραζα σε καυτό λάδι.
-Τι θέλετε; -Θα πληρώσεις γι' αυτό.
Βούλωστο.
Ω, μα...; Έλα...
Βγείτε από εκεί.
Ελάτε, γρήγορα.
-Σήκωσέ το. -Αυτό;
Αυτό, σήκωσέ το.
Ώστε θα με έβραζες σε λάδι;
Όχι, ακούστε.
Ένα τέτοιο κόλπο ακόμα χοντρέ βάτραχε...
...και θα σε ξεκοιλιάσω έτσι:
Μυλαίδη, τα πράγματά σου είναι τόσο ωραία.
Έχεις τα πάντα.
Ναι, τα πάντα, εκτός από ένα, Ζερλίνα: έρωτα.
Πάμελα. Πάμελα. Πού είναι ο σκούφος του ύπνου;
Στο κεφάλι σου χαζούλη.
Ελπίζω ότι ο Λόρδος ευχαριστήθηκε το δείπνο.
Πάρα πολύ, Ματέο.
Φοβάμαι ότι το εξαιρετικό τυρί σου δεν θα με αφήσει να κοιμηθώ.
Ο Μυλόρδος κοιμάται ελαφρά;
Ο ύπνος σπάνια με επισκέπτεται πριν το ξημέρωμα.
Υποθέσεις του κράτους με απασχολούν.
Υπάρχει κάτι που μπορώ να κάνω για να σας βοηθήσω να κοιμηθείτε;
Ναι, νομίζω ότι μπορείς.
Έχεις καθόλου υπνωτική σκόνη;
Έχω ακριβώς αυτό που θέλετε, Μυλόρδε.
Σας εγγυώμαι ότι θα κοιμηθείτε ελαφρά μέχρι το πρωί.
Σ' ευχαριστώ, Ματέο.
-Τι κάνεις; -Παίζω Γόνατα-Αυτιά-Μύτη.
-"Γόνατα-Αυτιά-Μύτη." -Δοκίμασέ το.
Δε θέλω να το δοκιμάσω. Οποιοσδήποτε μπορεί να το κάνει.
Ξανακάν'το.
"Γόνατα-Αυτιά-Μύτη."
Ορίστε Μυλόρδε. Ένα θα είναι αρκετό. Είναι πολύ ισχυρά.
-Στείλε μου τους υπηρέτες. -Ναι, Μυλόρδε.
Ο Μαρκήσιος θέλει να σας δει αμέσως.
Πηγαίνετε αυτό το κρασί στον Λόρδο Ρόκμπουργκ με τις ευχές μου...
...μετά ελάτε εδώ.
Με συγχωρείτε. Ο Μαρκήσιος σας στέλνει τις ευχές του.
Ενημερώστε τον Μαρκήσιο, ότι είμαι πολύ επιλεκτικός με ποιον πίνω.
Γιατί το ήπιες αυτό;
Φοβήθηκα ότι μπορει να το έχυνε.
Έλα.
Φοβήθηκε ότι θα το έχυνε.
Τι προσπαθείτε να κάνετε, να σπάσετε το λαιμό σας;
Έπρεπε, να το είχα κάνει εγώ στην αρχή.
-Είδατε τον Λόρδο; -Μάλιστα, κύριε.
Ως εδώ, καλά.
Ακούστε το σχέδιό μου.
Θα περιμένετε σην αυλή μέχρι να κοιμηθούν όλοι.
Μετά, όταν ακούσετε το σήμα μου θα σκαρφαλώσετε στο μπαλκόνι.
-Το σήμα σας θα είναι σφύριγμα; -Το σήμα μου θα είναι σφύριγμα;
Και βέβαια όχι. Θέλεις να ξυπνήσει όλο το πανδοχείο;
Την κατάλληλη στιγμή θα τραγουδήσω ένα συγκεκριμένο τραγούδι.
Η σιωπή μας βοηθάει να συνωμοτήσουμε
Η σύνεση μας βοηθά. Η εκδίκηση συνομωτεί.
-Θα το θυμάστε; -Ναι, κύριε.
-Δεν θα το ξεχάσετε; -Όχι κύριε.
Το θυμάσαι;
Τραγούδησέ το.
Επάνω στον ψηλό γυρτό βράχο, ο Διάβολο...
Σκάσε!
Ανόητε! Θέλεις να μας κρεμάσουν όλους;
Αν ακούσω έστω και μια νότα από αυτό το τραγούδι ξανά,
θα...θα σου κόψω τη γλώσσα.
Ηρεμήστε Μυλόρδε. Θα φροντίσω να μην το ξανακάνει.
Όταν ακούσετε το συνθημα, θα σκαρφαλώσετε στο μπαλκόνι.
-Ναι κύριε. -Τώρα, φύγετε.
Εντάξει.
Αν χρειαστείτε τίποτα μέσα στη νύχτα, Μυλαίδη...
...θα βρίσκομαι ακριβώς έξω από την πόρτα σας.
Είσαι πολύ ευγενική αγαπητή μου. Καληνύχτα.
Καληνύχτα, Μυλαίδη.
Ξύπνα. Δεν ξέρεις ότι έχουμε δουλειά;
Άκουσες τι είπε;
Όταν τραγουδήσει το σύνθημα, πρέπει να σκαρφαλώσουμε στο μπαλκόνι.
Ξύπνα επιτέλους.
Τί σε έχει πιάσει; Ξύπνα.
Η σιωπή μας βοηθάει να συνωμοτήσουμε.
Η σύνεση μας βοηθά. Η εκδίκηση συνομωτεί.
Να το σύνθημα. Πάμε. Πάμε, πάμε. Να το σύνθημα.
Η σιωπή μας βοηθάει να συνωμοτήσουμε.
Η σύνεση μας βοηθά. Η εκδίκηση συνομωτεί.
Ελάτε.
Έλα, σήκω και βοήθησε με μ' αυτό...
Βάλε το τραπέζι εκεί. Και ξύπνα. Πήγαινε!
Γύρνα το ανάποδα.
Δώσε μου την καρέκλα.
Ξύπνα.
Ησυχία. Ησυχία, ηλίθιοι. Θέλετε να τα χαλάσετε όλα;
Ακολουθήστε με..
Περίμενε. Φύγε από πάνω μου.
-Έλα. -Δεν μπορώ να ανεβώ.
Βοήθα με να ανεβώ.
Ηλίθιοι. Τί προσπαθείτε να κάνετε;
Βοήθησε με να τον ανεβάσω.
Ήρεμα τώρα.
Ήρεμα τώρα. Αυτό είναι!
Για μια υπηρέτρια. Κανείς δεν το αρνείται.
Έχω ένα σώμα που κανείς δεν αγνοεί.
Δεν υπάρχει λόγος να μην ερωτευθώ.
Όταν μπορώ να υπερηφανευθώ για ένα τέτοιο σώμα.
Ειμαι σίγουρη ότι υπάρχουν πολλά ακόμα να χαρώ.
Έχετε την υπηρέτρια από κοντά...
... και αν ξυπνήσει και προσπαθήσει να φωνάξει...
... χρησιμοποιείστε αυτό.
Θα αφήσω την πόρτα ανοιχτή και έχετε το νου σας στον Λόρδο Ρόκμπουρκ.
Η νίκη στέφεται.
Νίκη, νίκη, νίκη.
Ας χαρεί η κάθε καρδιά. Η ευτυχία βασιλεύει τριγύρω.
Υψώστε φωνή ευγνωμοσύνης. Υψώστε φωνή ευγνωμοσύνης.
Ερχόμαστε με στεφανωμένη νίκη.
Μυλόρδε, Μυλόρδε.
-Οι στρατιώτες επέστρεψαν. -Οι στρατιώτες;
Αφήστε αυτήν την κραυγή να ακουστεί δυνατά.
Νίκη, νίκη, νίκη.
Αφήστε αυτήν την κραυγή να ακουστεί δυνατά.
Νίκη, νίκη, νίκη.
Αφήστε αυτήν την κραυγή να ακουστεί δυνατά.
Φωνάξτε, φωνάξτε.
Αφήστε αυτήν την κραυγή να ακουστεί δυνατά.
Ελεύθεροι.
Τί έγινε; Πιάσατε εκείνους τους αδίστακτους ληστές;
Δεν πιάσαμε τον Διάβολο.
Αλλά βρήκαμε το λημέρι του και σκοτώσαμε 20 δικούς του.
Μπράβο, μπράβο.
Ευχαριστώ τον Θεό που είσαι καλά.
Έλα, έλα, αγαπητή μου. Η νύχτα είναι κρύα.
Λορέντζο.
Το πρωινό του γάμου και ο πλούσιος νεαρός γαμπρός είναι ανυποψίαστος.
Αυτήν την μέρα γιορτής, ας τραγουδήσουμε και ας χορέψουμε.
Χαίρε ευλογημένο πρωινό... Η φύση στολισμένη...
Αυτήν την μέρα γιορτής, ας τραγουδήσουμε και ας χορέψουμε.
-Αφήστε τους νέους και τις νέες! -Αφήστε τους νέους και τις νέες!
-Να ξεσαλώσουν! -Να ξεσαλώσουν!
Τώρα στολίστε αυτή την σκηνή με πράσινα κλαδιά.
Αφήστε τους νέους και τις νέες!
Καλωσόρισες, Φραντζέσκο! Τιμή μου να σε αποκαλώ γιό μου!
Το ομολογώ πεθερέ μου, θα μπορούσες να τα έκανες χειρότερα.
Φραντζέσκο, η νύφη περιμένει το φιλί σου.
Αυτή είναι η τυχερή σου μέρα, αγαπητή μου.
-Πιστεύω όλα θα είναι έτοιμα. -Μόνο τα καλύτερα.
Θα ρίξω μια ματιά τριγύρω να βεβαιωθώ.
Ελάτε φίλοι. Καλώς ήλθατε.
Υπάρχει άφθονο ποτό και φαγητό.
...αυτήν την μέρα γιορτής, ας τραγουδήσουμε και ας χορέψουμε.
-Αφήστε τους νέους και τις νέες! -Αφήστε τους νέους και τις νέες!
Tί κάνεις;
Παίζω το παιχνίδι με τα δάχτυλα.
-Τί; -Το παιχνίδι με τα δάχτυλα.
ΤΟ-ΠΑΙ-ΧΝΙ-ΔΙ-ΜΕ ΤΑ-ΔΑ-ΧΤΥ-ΛΑ.
Το παιχνίδι με τα δάχτυλα.
Κράτα αυτό.
Το παιχνίδι με τα δάχτυλα.
Ξανακάν' το.
Όλη την νύχτα, δεν έκλεισα μάτι.
Προσπαθούσα να κάνω αυτό.
Δεν μπόρεσα.
Τώρα με τρελλαίνεις με αυτό.
Δε σου λέω τί σου εύχομαι!
Βοήθεια, βοήθεια, βοήθεια!
Με λήστεψαν, με λήστεψαν! Το μενταγιόν μου εκλάπη!
Ακούτε; Μας λήστεψαν ακόμα και μέσα στο πανδοχείο.
-Πόσο λυπάμαι. -Καμία ασφάλεια για τους φιλοξενούμενους;
Σας λέω, κάτι πρέπει να γίνει γι' αυτό.
Λυπάμαι πολύ, Μυλόρδε.
Αμφιβάλλω, Μυλαίδη, αν έπρεπε να ψάξουμε μακριά για τον κλέφτη.
Ξέρεις, νομίζω ότι έχεις δίκιο, αρχηγέ.
Θυμάστε κάποιον με στολή να σκαρφαλώνει στο μπαλκόνι χθες βράδυ;
Βεβαίως και θυμάμαι, και αναρωτιέμαι τί έκανε..
Παρεμπιπτόντως, τί κάνατε χθές το βράδυ αρχηγέ;
Εγώ... Εγώ, μετά που αποδέσμευσα τους στρατιώτες, Εγώ...
Προτιμώ να μην πω.
Δεν είναι ώρα να μένεις σιωπηλός.
Δεν σκαρφάλωσα στο μπαλκόνι για να κλέψω το μενταγιόν, το ορκίζομαι.
Νομίζω το θέμα μπορεί να ξεκαθαριστεί πολύ εύκολα.
Γιατί δεν δεχόμαστε όλοι να μας ψάξουν;
Δεν φοβάμαι να με ψάξετε.
Δεν έχει τίποτα.
Αρχηγέ, ξεχάσατε την κάπα σας...
Το μενταγιόν μου!
Μυλαίδη, θα φωνάξω την αστυνομία.
Σας λέω, δεν το έκλεψα. Δεν ξέρω πως βρέθηκε στην κάπα μου.
Είναι αθώος Μυλαίδη, το ορκίζομαι.
Παρακαλώ μην τον συλλάβετε.
Ήταν λάθος του να το κλέψει, αλλά το κίνητρό του τον δικαιολογεί.
Το έκλεψε. Τί σημασία έχει το κίνητρο;
-Κάνουμε παράξενα πράγματα για τον έρωτα. -Μυλόρδε.
Ο νεαρός αξιωματικός είναι φτωχός για να παντρευτεί την Ζερλίνα..
... και το μενταγιόν θα το έκανε δυνατό.
Μην κλαις, αγαπημένη. Ο έρωτας πράγματι δημιουργεί χάος.
Ο έρωτας; Αυτά είναι σαχλαμάρες.
Το βλέπω σ' αυτόν, αγαπητή μου. Ο αγαπημένος σου δεν θα συλληφθεί.
Μυλαίδη, σας ευχαριστώ.
Και σας υπόσχομαι ότι θα αποδείξω την αθωότητά μου.
Και πριν τελειώσει η μέρα, θα σας φέρω τον αληθινό κλέφτη.
Δεν σας κάνει εντύπωση ότι αυτός ο Μαρκήσιος του Σαν Μάρκο...
...αν και ταξιδεύει συχνά στην εξοχή...
...δεν τον έχουν ενοχλήσει ποτέ οι ληστές;
Όντως, έτσι είναι.
Μίλα μαζί του και φέρε τη συζήτηση σχετικά με τον Διάβολο.
Μήπως μπορέσουμε να μάθουμε κάτι.
Αν κατεβείτε στο κελλάρι χωρίς να σπάσετε τον λαιμό σας...
...φέρτε λίγο από το καλύτερο κρασί μου.
Μα, δεν είμαστε δικοί σου υπηρέτες!
Οι εντολές του Μαρκήσιου είναι να γίνετε χρήσιμοι εδώ.
Και θυμηθείτε, το καλύτερο κρασί μου.
Σατώ Λαφίτ 1728. Γρήγορα τώρα. Γρήγορα.
Είναι παράξενο που εσείς, ο πασίγνωστος μαρκήσιος,
σε όλα τα ταξίδια σας, στην εξοχή...
...δεν έχετε συναντήσει αυτόν τον Διάβολο.
Μα τον έχω συναντήσει.
-Τι; -Αλήθεια;
Δεν του έχω μιλήσει. Τον έχω δει όμως.
-Πού όμως; -Πείτε μας!
Ήταν αργά, ένα απόγευμα, όταν επέστρεφα σπίτι...
...άκουσα μια φωνή να τραγουδά ψηλά, από πάνω μου.
Και όταν κοίταξα, να 'τος, μαύρος μανδύας, άσπρο φτερό κ.λπ.
-Τι ρομαντικό. -Ναι, δεν είναι;
Και αν αυτό που τραγουδούσε ήταν αλήθεια...
...ξέρετε, θα πρέπει να είναι ένας αρκετά εντυπωσιακός τύπος.
Ξέρετε, όλως περιέργως, το τραγούδι μου έμεινε στο μυαλό.
Για να δω, πώς πήγαινε;
Θυμήθηκα!
Περήφανα και ελεύθερα η σημαία μου ανεμίζει.
Για τις γενναίες καρδιές Ένας ευγενικός δεσμός.
Όλα υπό την εξουσία μου.
Ενώ για προμήθειες,
εξουσιάζω ελεύθερα τα πλούτη κάθε ταξιδιώτη.
Όλα υπό την εξουσία μου.
Ενώ για προμήθειες,
εξουσιάζω ελεύθερα τα πλούτη κάθε ταξιδιώτη.
Τώρα σταματάω έναν τραπεζίτη.
Τον χρυσό σου, τον χρυσό σου, τον χρυσό σου, τον χρυσό σου!
Και τώρα μου φέρνουν έναν λόρδο.
Τον χρυσό σου, τον χρυσό σου, τον χρυσό σου, τον χρυσό σου!
Στη συνέχεια πιάνω έναν δικηγόρο.
Ας επιβληθεί δικαιοσύνη.
Αποκατέστησε τις αρπαγές σου.
Τριπλό χτύπημα.
Τώρα,
Ένας προσκυνητής είναι υπό την εξουσία μου.
"Δεν έχω χρυσό,
δεν έχω ψωμί".
Ορίστε και τα δύο για σένα, φίλε.
Ειρήνη στην πορεία σου.
Έτσι λοιπόν,
Γοργά κυλά η άμμος του χρόνου.
Και αφού η ζωή γλυστρά μακρυά τόσο γρήγορα,
ας τη χαρούμε όσο μπορούμε ακόμα.
Γιατί η μοίρα, αν και ευγενική σήμερα, αύριο μπορεί να μας προδώσει,
καθώς νέοι κίνδυνοι περικυκλώνουν τα βήματά μας.
Κάθε λεπτό μπορεί να είναι το τελευταίο μας.
Τότε με καινούργιες απολαύσεις ας περάσει χαρούμενα κάθε στιγμή.
Τι θεικές απολαύσεις συνδυάζει η θέση του ληστή!
Ακόμα χαρούμενος και ήρεμος, όπως ένας βασιλιάς κάνω ό,τι επιθυμώ.
Λεηλατώ, κλέβω, παίρνω τις ζωές των ανθρώπων,
σκοτώνω τους άνδρες και τις συζύγους τους.
Όταν σταματήσουν οι καρδιές, ο τελευταίος με αγάπη, ο πρώτος με φόβο.
Ο ένας τρέμοντας υποκλίνεται με το καπέλο στο χέρι,
ο άλλος χαμογελά και λέει,
"Αγαπητέ ληστή."
Και αφού η ζωή γλυστρά μακρυά τόσο γρήγορα,
ας την χαρούμε όσο μπορούμε ακόμα.
Γιατί η μοίρα, αν και ευγενική σήμερα, αύριο μπορεί να μας προδώσει.
Καθώς νέοι κίνδυνοι περικυκλώνουν τα βήματά μας.
Κάθε λεπτό μπορεί να είναι το τελευταίο μας.
Τότε με καινούργιες απολαύσεις ας περάσει χαρούμενα κάθε στιγμή.
Ας περάσει χαρούμενα κάθε στιγμή.
Ας περάσει χαρούμενα, χαρούμενα η κάθε στιγμή.
Η κάθε στιγμή,
ας περάσει με χαρά, με χαρά.
Ας περάσει χαρούμενα η κάθε στιγμή.
Η κάθε στιγμή, η κάθε στιγμή,
χαρούμενα,
ας περάσει.
Πρόσεχε τι κάνεις.
Κράτα αυτό, μέχρι να κατέβω.
Περίμενε μέχρι ν' αφήσω κάτω το κερί.
Περίμενε ένα λεπτό.
Τώρα, όταν το γεμίσω με κρασί θα σου το δώσω.
Μετά χύσ' το εκεί μέσα.
Απλό.
Σας περίμενα υπομονετικά.
Πώς ξέρατε ότι θα ερχόμουν εδώ;
Μου το είπε η αγάπη.
Μα Λόρδε μου, δεν θα έπρεπε να βρίσκεστε στην κάμαρά μου.
Γιατί όχι; Απλά έπρεπε να σας δω μόνη σας.
Είστε πολύ συναρπαστικός άνδρας.
Νομίζω πως είναι καλύτερα να φύγω.
Τι συμβαίνει; Φοβάστε;
Αστειεύεστε.
Και βέβαια όχι.
Λοιπόν, εγώ ναι.
Φοβάστε Λόρδε μου;
-Τι πράγμα; -Εσάς και για εσάς.
-Για εμένα; -Και την ασφάλειά σας.
Όμως έχω το μενταγιόν μου. Και μπορεί να βρουν τα κοσμήματά μου.
Ναι, αλλά αν σας κλέψουν τα χρήματα;
Όπως σας ξαναείπα Μυλόρδε, τα χρήματα είναι καλά κρυμμένα.
Ποιος τα φυλάει τόσο προσηλωμένα;
Εγώ.
Εσείς;
Όμως,δεν... δεν τα βλέπω επάνω σας.
Φυσικά και δεν τα βλέπετε.
Αν και δε βρίσκονται πολύ μακριά σας.
Αφήστε με να μαντέψω πού είναι κρυμμένα.
Είναι στην τσάντα σας;
Βρίσκονται πολύ πιο κοντά μου.
Βρίσκονται..
...στον κορσέ σας;
Ξέρω.
Είναι κρυμένα στις πτυχές του φορέματός σας.
-Μυλόρδε. -Είναι...;
Είναι πολύ κοντά στο λευκό σας δέρμα;
Είναι;
Μα δεν είναι τόσο κοντά στο λευκό σας δέρμα.
Θέλετε να μου πείτε ...
...ότι 500.000 βρίσκονται σ' αυτό το κομμάτι μεταξιού και δαντέλας;
Γιατί με προκαλείτε τόσο με την ομορφιά σας;
Σας παρακαλώ Μυλόρδε, σας παρακαλώ.
Δεν ξέρετε ότι είμαι ερωτευμένος μαζί σας;
Και ότι δεν αντέχω στη σκέψη ότι ανήκετε σε κάποιον άλλο;
Ανήκω όμως σε άλλον και πρέπει να το θυμόμαστε...
Δεν θυμάμαι τίποτα άλλο, πέρα από το ότι σας αγαπώ...
...και ότι δεν αντέχω στον πειρασμό να βρίσκομαι δίπλα σας.
Πάμελα, δεν... δεν μπορώ να σας αφήσω.
-Και από την άλλη, δεν τολμώ να μείνω. -Όμως Μυλόρδε...
...εξαρτώμαι από εσάς για το μοναδικό φως και την χαρά στην ζωή μου.
Δεν μπορούμε να μείνουμε φίλοι;
Νομίζετε ότι με το άρωμα των μαλλιών σας, το φως των ματιών σας...
...την προσωπικότητά σας που πάντα με βάζει σε πειρασμό...
...ότι μπορούμε να μείνουμε φίλοι;
Για να σε δω.
Είσαι τύφλα στο μεθύσι.
Κοίτα πώς είσαι.
Συμμαζέψου. Ας φύγουμε από εδώ.
Βάλε κάτω την σκάλα και έλα.
Δεν θα ήθελα να σε θυμάμαι ντυμένη με τόσο επίσημα ρούχα.
Θέλω να σε θυμάμαι όπως ήσουν την τελευταία..
νύχτα στο μπαλκόνι κάτω από το φως του φεγγαριού...
...με τα μαλλιά να τυλίγουν το πρόσωπό σου σαν φωτοστέφανο...
...και η απαλή ρόμπα να σου χαιδεύει απαλά το λευκό σου δέρμα.
Θα ευχαριστούσε πολύ τον Μυλόρδο να με δει με αυτήν τη ρόμπα ξανά;
Θα σήμαινε τα πάντα για μένα.
Θα καθήσεις και θα περιμένεις
και μην τολμήσεις να γυρίσεις, πριν σου πω.
Τι πρόβλημα έχεις;
Είμαι τύφλα.
Θες να το μάθουν όλοι;
Έλα, σύνελθε!
Γιε μου!
Ήθελες... Ήθελες να με ταρριχεύσεις.
Λορέντζο.
Θυμάσαι...;
Για μια υπηρέτρια. Κανείς δεν το αρνείται.
Έχω ένα σώμα που κανείς δεν αγνοεί.
Δεν υπάρχει λόγος να μην ερωτευθώ.
Όταν μπορώ να υπερηφανευθώ για ένα τέτοιο σώμα.
Ειμαι σίγουρη, είμαι σίγουρη, ότι υπάρχουν πολλά ακόμα...
Αυτό το τραγούδι...
Όμως, αγάπη μου, όλοι οι άνδρες τραγουδούν όταν μεθύσουν.
Δεν καταλαβαίνεις.
Τραγουδούσα αυτό το τραγούδι χθες βράδυ όταν ξεντυνόμουν...
...ποτέ δεν φαντάστηκα ότι ήταν κάποιος εκεί κοντά.
Και λοιπόν;
Αν ήταν τόσο κοντά ώστε ν' ακούσει το τραγούδι...
...μπορεί να ξέρει ποιος έκλεψε το μενταγιόν.
Κατάλαβα.
Τώρα κάτι μπορεί να γίνει.
Πού άκουσες αυτό το τραγούδι που τραγουδούσες;
Απάντησέ μου, αλλιώς θα σε συλλάβω.
Σας παρακαλώ, κύριε, δεν κάναμε τίποτα.
Πες μου πού άκουσες αυτό το τραγούδι,
αλλιώς θα σε πετάξω στη φυλακή. Και τους δυο σας.
Άσε μας ήσυχους.
Αν δεν μας αφήσεις, θα πω στον Διάβολο για εσένα.
Δεν εννοεί τον Διάβολο, κύριε. Εννοεί τον Μαρκήσιο του Σαν Μάρκο.
Υπολοχαγέ.
Βάλε φρουρά γύρω από το πανδοχείο.
Κανείς να μη φύγει χωρίς την δική μου εντολή.
Προσοχή. Βγείτε έξω και περικυκλώστε το πανδοχείο.
Σε ετοιμότητα.
Επάνω στον ψηλό γυρτό βράχο,
αυτή η δυνατή και γεροδεμένη μορφή,
γρήγορα οπλίζει την καραμπίνα του.
-Ο Διάβολο! -Ο Διάβολο!
Τρόμος!
Στο μεταξύ η καταιγίδα μαίνεται.
Από μακρυά ακούγεται η ηχώ να επαναλαμβάνει:
Διάβολο, Διάβολο, Διάβολο!
-Είσαι δικός μου, Διάβολο. -Ελάτε.
Συλλάβετε αυτόν τον άνδρα. Και τους υπηρέτες του.
Για περίμενε εσύ.
Έλα και εσύ.
Και τώρα δώσε μου τα κοσμήματα.
-Μυλόρδε, Μυλόρδε! -Ναι. Ποιός; Τι; Τι;
-Τα κοσμήματά σας επιστράφηκαν. -Επιστράφηκαν;
Πού είναι; Πού είναι;
Τί είναι αυτό; Τα κοσμήματά μου.
Ψεύτη! Κλέφτη!
Μυλόρδε, αν δεν ζητάω πολλά, ο αρχηγός θα εκτιμούσε την αμοιβή...
Αμοιβή; Αμοιβή; Όμως... Όμως αγαπητή μου,
δεν ταξιδεύω ποτέ με τόσα χρήματα.
Όμως, θα επικοινωνήσω με τον δικηγόρο μου.
Αλλά... Μυλόρδε, είναι πολύ σημαντικό εμείς...
..αυτός να έχει τα λεφτά τώρα.
Μυλόρδε, συγχωρέστε με...
Αφού ο λοχαγός έχει σχέδια για μένα και έχω λίγα χρήματα...
...επιτρέψτε μου να δώσω εγώ την αμοιβή.
Το απαγορεύω.
Δεν θέλω να σου έχω καμία υποχρέωση.
Δε μου χρωστάς τίποτα.
Αυτό...
-Πατέρα Ματέο. -Γιέ μου.
Μυλόρδε...
Γιατί αργήσατε τόσο, Μαρκήσιέ μου;
Έχετε να πείτε τίποτα πριν σας εκτελέσουμε;
-Όχι. -Όχι, κύριε.
Απόσπασμα, έτοιμοι;
Σκοπεύσατε.
-Τί; -Σας παρακαλώ, μπορώ να φυσήξω τη μύτη μου;
Βιάσου, τότε.
Ο Διάβολο!
ΤΕΛΟΣ